Ik kan het toch niet…

img_5348

‘Ik kan dat echt niet’. Een zin die regelmatig wordt uitgesproken. Tenminste, wel in ons gezin. Een paar maanden geleden leerde ik een belangrijke les. Eén woord klopt namelijk niet in deze zin, het moet zijn: ‘Ik kan het nog niet’. Door dit ene woordje te veranderen, verander je je hele mindset. In plaats van ervan uit te gaan dat je iets toch niet kan en het waarschijnlijk ook nooit zult leren, zeg je dat je iets nog niet kunt. Je ziet de feiten onder ogen: het lukt je niet. Tegelijkertijd biedt dat ook perspectief: iets wat je nog niet kunt, kun je leren. Ik merk dat het mijzelf helpt met een open blik te kijken naar nieuwe dingen, spannende projecten en ingewikkelde situaties. Misschien lukt het me nog niet om het juiste te doen. Maar hey, ik ben ook aan het leren.

En (voor mij nog belangrijker…) ik merk dat het mijn kinderen goed doet. Hun perfectionisme kan ze soms lamleggen en doen besluiten om maar helemaal niet te beginnen aan het leren van iets nieuws. Door te benadrukken dat leren erbij hoort en dat niets vanzelf gaat, merk ik dat ze (heel langzaam) veranderen in het benaderen van nieuwe dingen in hun leven. Alles wat je nog niet kunt, kun je stapje voor stapje te leren. We werken niet voor een perfect resultaat, we gaan aan de slag omdat we plezier hebben in het proces. En onderweg leren we ‘en passant’ ook nog.

Hier kun je verder lezen