Eén op één aandacht voor je kind

Samen met je kind zijn is belangrijk, leuk en gezellig. Maar het komt vaker voor dat ik met allebei mijn kinderen thuis ben, dan dat er maar één van de twee thuis is. Vandaag ging M. eten bij een vriendinnetje en had ik het rijk alleen met J. Een ongepland maar gezellig moeder-zoon moment waar J. echt helemaal alleen alle aandacht kreeg. Op de markt kocht ik vis, een Turks brood en olijven: allemaal dingen waar J. dol op is. En ik ook 🙂 dus dat kwam mooi uit. J. is een jongen waar we erg van genieten, een heerlijk kind vol met vragen en humor. Op het eerste gezicht is hij een binnenvetter en krijg je niet altijd direct hoogte van wat er precies in hem leeft. Maar als hij eenmaal aan het kletsen gaat….:). Mam, wie zet die stoplichten eigenlijk steeds op rood en oranje? En hoe weet de politie eigenlijk of je wel echt bent wie je zegt dat je bent? En mam, als de Heere God niet voor je zou zorgen, zou je niet meer leven, dus eigenlijk zorgt de Heere God voor iedereen, toch?

Aandacht

Aandacht geven betekent dat ik niet met andere dingen bezig ben, terwijl ik met mijn kind aan het praten ben. Niet dat ‘praten’ nu iets is waar J. altijd direct op uit is. Gewoon lekker samen eten is misschien wel zeker zo leuk voor hem. Maar als ik er echt bij ben met mijn hoofd, merkt hij dat zeker op en daar zie ik hem van genieten. Aandacht geven veronderstelt een houding van aanwezigheid.

Vaak zijn er veel obstakels op de weg van echt aandacht. Tijdgebrek om rustig even samen op de bank te zitten, aandachtsafleiders in de vorm van vele schermpjes, drukke planningen of gewoon een leuk boek of een fijn tijdschrift. Zorg voor kinderen, huishouden, werk, man (ja, laten we die ook niet vergeten), familie en vrienden strijden om aandacht. Rusteloos maakt het. En vaker leef ik in het moment van wat er komt (straks nog even dit en dan dat regelen, en dan vanavond eindelijk rustig met de beentjes op de bank).

Oefenen

Vanmiddag genoot ik van het ‘nu’, gezellig vis eten aan tafel met mijn zoon. En ik neem me (weer) voor dit vaker te doen. Een mooi excuus om leuke dingen te doen samen met de kinderen. Het is gezellig, goed voor de onderlinge relatie en zo leren de kinderen ook om niet alleen als ‘gezin’ een band te hebben, maar ook rechtstreeks één op één met hun moeder (en vader uiteraard ook!). Daar zijn allerlei momenten en manieren voor te vinden: samen boodschappen doen, iets lekkers bakken, even ergens wat gaan drinken, enz.

Kinderen willen aandacht, geen spullen

De Kinderombudsvrouw vertelde deze week in Trouw: ‘Kinderen willen aandacht, geen spullen’. Een pleidooi voor echte gesprekken met kinderen, want ‘de meeste kinderen ervaren een gebrek aan interesse, aldus Margrite Kalverboer.  “Ik heb echt het idee dat de aandacht schraler is, dat er te hoge eisen worden gesteld aan kinderen. Ze moeten voldoen aan het mooie plaatje, slim zijn, goede cijfers halen. Misschien moeten ouders meer praten en minder opvoeden. Laat ze wat ruimte!” Oké, Margrite, point taken. Ik ga oefenen in (meer) aandacht geven!

Hier kun je verder lezen