De achterkant van vakantie’s

IMG_5058

Hoewel de thermometer tropische temperaturen aangeeft, is de vakantie voorbij. Jammer en hoera :). Hoewel ik er de meeste momenten echt van geniet dat de dagen niet zo gevuld zijn, is het na zes weken toch echt wel weer mooi geweest. De helft van die weken waren mijn man en ik ook vrij, de andere drie weken moesten we schipperen tussen werk en kinderen. En dat is met stip het meest niet-leuke aan zomervakanties. Voor vaders en moeders die werken is het (tenzij je in het onderwijs werkt) immers onmogelijk om zes weken vrij te nemen. Maar gelukkig is het ook dit jaar weer goed gekomen dankzij de bso en gaan de kinderen inmiddels weer met veel plezier naar school. Een klas hoger, wat voelen ze zich nu groot! En dat zijn ze ook :).

Wij zijn met ons gezin twee weken in het prachtige Oostenrijk geweest. Wat zijn er wondermooie plekken in deze wereld en Oostenrijk is er daar zeker één van. Het voelt echt heel rijk om ’s morgens vroeg met een kopje koffie buiten te zitten met het uitzicht op bergen met besneeuwde toppen. Of om na een wandeling wat te drinken met de kinderen. Of om lekker bij een beekje met ijskoud water een boek te lezen. Echt genieten, zowel voor ons als voor de kinderen.

Tegelijkertijd is vakantie niet altijd zo idyllisch als het op de foto’s eruit ziet. Ik heb daar deze zomer wat over gemijmerd. De eerste week van de vakantie moeten wij steevast weer naar een goed ritme zoeken met elkaar. De kinderen zoeken uit of dezelfde regels nog steeds van kracht zijn (ja!). Ik moet de eerste dagen eerst nog bijkomen van het werk, het inpakken en de reis en ik heb dan extra slaap nodig. We moeten allemaal weer even wennen aan een dag lang samenleven en ook nog eens wennen aan een ander huisje, een andere omgeving en het vakantieritme. Gelukkig kwam het goed ;), maar het zijn nou niet direct de verhalen die je vertelt als iemand vraagt ‘Hoe was je vakantie?’. Maar het is wel het eerlijke verhaal, dat het tijdens de vakantie niet vanzelf van een leien dakje gaat. Goed samenleven vraagt aandacht en inzet van het hele gezin.

Ik bespeur bij mijzelf dat het delen van mooie vakantieverhalen bij mij ook wordt ingegeven door de vraag ‘doe ik niet onder voor een ander?’ Een vakantie is geen aaneenschakeling van hoogtepunten. Niet bij mijzelf en waarschijnlijk bij niemand. Net als het gewone leven zo zijn up’s en down’s heeft, is dat zo op vakantie. Je neemt immers ook jezelf mee met je leuke en minder leuke kanten. Vakantie’s geven zo ook nuttig zelfinzicht en huiswerk om thuis weer mee aan de slag te gaan.

 

 

Hier kun je verder lezen