Geloof

Werk

Het licht valt speels door de bladeren. De zon kleurt het gras nog mooier dan het al is. Bloemen geuren en laten hun kleurenpracht zien. Kleine dieren kruipen door de grashalmen, grote dieren laten van zich horen. 

Alles is perfect. Juist op deze plek gaf God mensen een heilige opdracht: werk! We zijn in het paradijs en om de toestand van de mens en van de schepping te volmaken zet God de mens in de hof van Eden om ‘die te bewerken en te onderhouden’ (Genesis 2:15).
IMG_2965
Werk is dus niet bepaald een vloek van ná de zondeval, maar een zegen van vóór de zondeval. Wat een paradigmawisseling betekende dit inzicht voor mij! Werk is geen noodzakelijk kwaad,iets wat er helaas nu eenmaal bij hoort. Werk is intrinsiek goed voor een mens. Ik kom erdoor tot mijn doel, ik beantwoord zo aan de scheppingsopdracht die God me geeft. Door te cultiveren, orde te brengen in chaos, dingen mooier te maken, randvoorwaarden te scheppen voor bloei en groei doe ik precies waarvoor God me geroepen heeft. Sterker nog, daarmee weerspiegel ik iets van Gods beeld in mij. Want is dat niet wat God zelf deed toen hij de woestheid van de aarde vormde tot een prachtige plaats?
 IMG_3227
Natuurlijk weet ik het: het bleef niet zo. Bij werken kwam het zweet des aanschijns. Ploeteren is het soms, zwoegen zonder resultaat.. Maar dat neemt niets weg van de vreugde die werk ook vaak kan geven. Zowel in het genieten van het proces als met tevredenheid kijken naar het resultaat. Het helpt mij om te genieten van het werk dat op mijn pad komt, betaald en onbetaald. Het verklaart ook waarom werken vreugde en voldoening geeft. Dat hoort immers zo te zijn! Gods licht schijnt op deze manier door het bladerdek van zwoegen heen en laat ons zien: het is goed.

 

Vrijheid

Het is een veelbesproken onderwerp en ik kan er ook soms zo maar eens een poosje over mijmeren. Vrijheid. Wat is het eigenlijk? Dat je mag doen waar je zin in hebt? Of dat de mogelijkheden waar je uit kunt kiezen onbeperkt zijn?  Vrijheid, het lijkt de laatste waarde te zijn waaraan iedereen zich vastklampt. Niemand mag mij een strobreed in de weg leggen. 

Nederland is een ongelooflijk vrij land. Paradoxaal genoeg leidt dit tot riskante vrijheid. Vrijheid die leidt tot verslavingen. Door het enorme aanbod, zomaar beschikbaar, wordt je slaaf van eten, seks of alcohol. 

Weer terug naar de vraag, wat is vrijheid?

Om vrij te zijn om op zijn tijd lekker te eten, vraagt het discipline om de rest van de tijd ‘nee’ te zeggen tegen overdadig eten. Vrijheid betekent dus ook discipline.

‘Vrijheid is niet zozeer de afwezigheid van beperkingen, maar het vinden van de juiste, bevrijdende beperkingen’.
Tim Keller

IMG_3972

Christenen staan bepaald niet bekend om hun vrijheid. Eerder worden ze gezien als mensen die niets mogen. Of, nog erger: die anderen in hun vrijheid beknotten. 

In de Bijbel wordt veel gesproken over ‘vrijheid’. De naam ‘Jezus’  betekent: bevrijder.

In een brief in het Nieuwe Testament aan de gemeenten in Galatieë staat:
Sta dan vast in de vrijheid waarmee Christus ons vrijgemaakt heeft. (Galaten 5:1)

Van welke ‘onvrijheid’ of slavernij heeft Christus ons dan bevrijd? Van de drang om steeds te kiezen voor het verkeerde. Natuurlijk proberen we het goed te doen. En soms lukt het ook. Maar vaak doen we tegen wil en dank een ander of onszelf pijn. God wil ons van die neiging bevrijden en geeft ons een nieuwe intentie. Dat noemen wij een ‘nieuw hart’. We zijn vrij van de slavernij om God en de ander te dienen. We zijn niet vrij om onze gang te gaan voor onszelf. 

Vrijheid betekent elkaar liefhebben en sluit individualisme uit. Leven in de ruimte van Gods bedoelingen, dat is vrijheid. 

Leven in vrijheid is een lange weg. Met veel vallen én ook weer opstaan. God leren kennen is een proces, net als de verandering van je hart. In dat leven wil God ons helpen, sturen en leiden. Op de weg naar de vrijheid, is de toekomst zeker: we zijn op weg naar een leven met God. En tot die tijd zegt God: Ik ben er en Ik zal er zijn.

 
 
Deze blog heb ik geschreven n.a.v. van de Vrouwenconferentie in Lunteren in oktober 2015 waar we vier lezingen hoorden rondom het thema ‘vrijheid’.

Heldhaftige vrouw!

In de Bijbel staat een loflied op de sterke, heldhaftige vrouw. Spreuken 31, veel christelijke vrouwen weten precies wat daar staat. En worden daar vervolgens een beetje zenuwachtig van. Ik ook. In 22 verzen wordt een perfecte vrouw neergezet, bejubeld door zowel haar man als haar kinderen. ‘Uit haar verschijning spreken kracht en waardigheid. De dag van morgen ziet ze lachend tegemoet.’ En dan volgen de woorden ‘Ze spreekt wijze woorden, wat ze zegt, zijn liefdevolle lessen’. Ja, zo, zó zou ik ook gezien willen worden. 😉
De praktijk is helaas heel wat weerbarstiger (en dat is een understatement, haha). 

IMG_3883

Magazine Thuis
Vandaag haal ik over dit onderwerp inspiratie uit het Sestra Magazine ‘ Thuis’. In dit magazine stond een heerlijk artikel over Spreuken 31 met als titel ‘Wil de échte spreuken 31-vrouw opstaan?’ Het artikel is een samenvatting van een hoofdstuk uit het boek ‘De deugdzame huisvrouw’  van Rachel Held Evans. Dat boek staat nu dus op mijn verlanglijstje. In deze blog volgt een samenvatting van het artikel dat weer een samenvatting is van een hoofdstuk uit een boek. ’t Is maar dat je het weet.

Geen taakomschrijving
Het gedicht in Spreuken 31 wordt toegeschreven aan koning Lemuel, die dit weer van mijn moeder geleerd heeft. Zij moedigt koning Lemuel aan om dankbaar te zijn voor zijn vrouw. Het is dus geen voorschrift voor hoe een vrouw haar werk moet doen. Maar Spreuken 31 moedigt mannen aan om dankbaar te zijn en hun vrouwen te bejubelen om hun ‘krachtige daden’.

‘Ooit begonnen als lofzang van een man op zijn vrouw is Spreuken 31 vandaag de dag een taakomschrijving geworden waarmee een vrouw de waardering van haar man kan verdienen. We hebben een loflied veranderd in een opdracht, een gedicht in een taakomschrijving.’  

IMG_3911

 
Heldhaftige vrouw! 
Vervolgens wordt er een joodse vrouw aan het woord gelaten, ze vertelt hoe zij vanuit haar traditie kijkt naar Spreuken 31. ‘Wij worden bijna dagelijks aangesproken als ‘heldhaftige vrouw’. Door onze echtgenoot, of gewoon als vrouwen elkaar.’ 

Bak jij je eigen taarten, in plaats van dat je ze koopt? Heldhaftige vrouw!
Werk je naast je gezin om wat extra inkomsten binnen te brengen? Heldhaftige vrouw!
Zet jij je in voor de creche in de kerk? Heldhaftige vrouw!

 
‘Elke week als we aan tafel zitten voor de sabbatsmaaltijd zingt mijn man me het gedicht uit Spreuken 31 toe. Dit is elke keer weer een bijzonder moment. Omdat ik weet dat, los van wat ik wel of niet doe, hij me prijst omdat ik ons gezin zegen met mijn energie, mijn liefde en mijn creativiteit. Elke vrouw kan dat op haar eigen manier doen. Ik weet zeker dat je dat ook doet.’ 

Spreuken 31 is dus een zegening en nooit bedoelt om iets wat je moet verdienen. Een tekst waarmee een man zijn vrouw kan zegenen. En waarmee vrouwen elkaar kunnen zegenen. Zo krachtig en bemoedigend kan deze oude zegenbede uit Spreuken 31 dus zijn. De vrouw uit Spreuken 31 is niet ver boven ons verheven. Deze vrouw zit in ieder van ons en wordt zichtbaar wanneer we moed tonen, zelfs in de kleinste dingen.

Alle credits gaan naar Rachel Held Evans die het boek ‘De deugdzame huisvrouw’  schreef.

IMG_3873